SPRING IS IN TOWN !

Hoi iedereen!

Afgelopen weken zijn opnieuw bijzonder intensief geweest. Het geven van de stage in combinatie met de verschillende vakken die we volgen leveren ons heel wat werk op !

Lieselot en ik geven in een tandem-systeem les aan 4 verschillende klasjes, gaande van het 1e leerjaar tot het 3e leerjaar.

Hier zie je Lieselot samen met Johanna (bijnaam Asia) en hun kindjes uit het eerste leerjaar.

En hier zie je mezelf samen met Natalia alsook met kindjes uit het eerste leerjaar .

Maar je hoort ons niet klagen, afgelopen weekend

de lente gearriveerd, joepie ! :)

Wanneer de zon 's ochtends al komt binnen piepen omstreeks 6u worden we beide instant vrolijk ! Terecht ook wel na het grijze en koude weertje die we hier doorstaan hebben ..

Vorig weekend hebben we hier de tropische temperaturen gehad tot 20°c zonder de koude overzeese wind, het leek bijna irreëel, de deur uit gaan zonder winterjas !

Lieselot nam de vlieger huiswaarts om haar vriendje en familie te bezoeken. Ik had visite vanuit België, mijn broer, zijn vriendin en mijn zus zijn me komen opzoeken. 

We bezochten het stadscentrum alsook het prachtige park Lazienki en Wilanow net buiten de standskern .

Enkele sfeerbeeldjes:

Zo, we houden jullie op de hoogte !

Dikke zoen,

Marjolein & Lieselot 

Druk druk druk druk druk...

Met het schaamrood op de wangen begin ik aan dit berichtje...
Het is al een maand geleden dat we nog eens degelijk tijd hebben gehad om via deze weg van ons te laten horen. We hebben het de laatste weken zodanig druk gehad met lessen volgen, lessen geven, voorbereidingen maken, de Poolse taal eigen maken, administratief werk invullen voor Artevelde,... Door al deze drukte zijn we onze blog compleet uit het oog verloren! Maar... Daar gaan we eens gauw verandering in brengen :-)
We merken dat de tijd hier voorbij vliegt, zo verschieten we er af en toe van dat het alweer weekend is (juij!), of omgekeerd, dat het alweer maandagochtend is (bah).
Onze lessen verlopen vlotjes. We hebben al heel wat schrijf-en leeswerk gekregen van onze profs. We zijn net begonnen met ons te verdiepen in het zware werk van onze goede Franse vrienden Voltaire en Zola. Voorts zijn we tot de conclusie gekomen  dat bepaalde lessen niet echt ons ding zijn, en zelfs wat nutteloos lijken.
De stage begon eindelijk goed te lopen. We waren onze klasjes gewoon, we konden ons verstaanbaar maken bij de kindjes, de samenwerking met onze medestudenten verliep goed,... Tot voorbije donderdag, wanneer de stagecoördinatrice (onze prof didactiek) besloot om onze stage helemaal omver te gooien en van methode te veranderen... Vanaf komende week zullen we elk ons eigen klasje hebben (de helft van een grotere klas). Dit wil zeggen dat we niet meer zullen samenwerken met onze Poolse collega's. Het jammere hieraan is dat we hierdoor minder uren les mogen geven, wat ze in Gent dan ook weer niet zullen appreciëren. Onze grootste frustratie bestaat voornamelijk uit het feit dat er hierover geen discussie mogelijk is met onze prof, ze weigert resoluut om naar ons te luisteren en wijzigingen te maken. Nooit gedacht dat ik zou smeken voor meer uren stage... Kwaad, gefrustreerd en neerslachtig kropen we donderdagavond in bed  om vrijdag met tegenzin om 6u15 op te staan om nog 1x les te geven aan klasjes die we nooit meer zouden onderwijzen.
Vanmorgen hebben we besloten om het roer om te smijten, meer te leren genieten en vooral actie te ondernemen tegen dit soort gedoe. Een vervolg op deze episode zal er zeker nog komen.


De voorbije weken hebben we allebei bezoek gekregen van onze mannen. We hebben hen rondgeleid in onze nieuwe thuishaven en hen de Poolse cultuur doen ontdekken.
Hieronder enkele sfeerbeelden:

 

With Love,
Lieselot & Marjolein